Lachen

Na het nuttigen van mijn fles lig ik uitgeput in de armen van mijn moeder. Mijn broers rennen en springen om me heen. Mijn vader is een beetje geïrriteerd en geeft hen daarom een standje. Mijn moeder zegt geruststellend tegen mijn vader dat ik later niet voor dergelijke problemen zal zorgen. Ze wendt haar blik naar mij en vertelt mij hoe ik het later wel ga doen. Ik ga dan in mijn (speel)winkeltje koffie, thee en koekjes kopen. In mijn keukentje maak ik vervolgens een mooi dienblad op die ik meeneem naar mijn kamertje. Daar zit op elke stoel een beer of pop te wachten op deze versnapering. Voor mijn vader heb ik een grote stoel aangeschoven. Mijn moeder wordt blijkbaar een beetje emotioneel van haar eigen verhaall; er verschijnt een glinstering in haar ogen. Mijn vader laat vanachter de computer weten dat hij voor dat soort bezigheden absoluut geen geduld heeft. En ik……ik lach me een kriek; we zullen wel zien of ik een echt meisje wordt of net zo’n rouwdouwer als mijn broers.