Graag stel ik mezelf voor; ik ben Maxi en ik zit vaak in de cosi. Hilarisch. Om te gillen. Nu, eigenlijk is dit een gangbare grap voor derde kindjes. Die staan namelijk vaak in de autostoel ergens in een hoek geparkeerd. Mijn broertje is echter slim. Vanaf het moment dat hij geboren is, huilt hij hysterisch. Mijn moeder doet hem in haar buidel. Zo doet ze boodschappen, bereidt ze de maaltijden voor en overbrugt ze de afstand tussen thuis en school. De wandelwagen staat ondertussen werkloos in de schuur.
’s Ochtends laat mijn moeder mij zo lang mogelijk in bed liggen. Een krap uurtje voor vertrek ontwaak ik uit mijn roes. Mijn moeder geeft me een schone luier en een fles melk. Dan pakt ze de maxi-cosi en legt mij erin. Ingesnoerd wacht ik tot we kunnen vertrekken. Mijn moeder is ondertussen druk bezig met drie jasjes en dubbel zoveel laarsjes. Mijn broertjes zijn niet erg co-operatief ingesteld zo vroeg op de ochtend. Dan gaat ze naar buiten en hangt de stoel in haar bakfiets. Ik onderga het ritueel gelaten.
Na het afleveren van mijn oudste broer, fietst mijn moeder door naar de supermarkt. Ze zet mij met de maxi-cosi in de winkelwagen. Bas mag voor in het zitje. Guus helpt mijn moeder ondertussen met inladen. De boodschappen, van de doppertjes in glas tot de ijskoude vissticks, positioneert ze om mij heen. Bij de kassa haalt ze gelukkig weer alles uit de kar. Mijn moeder tilt tot slot nog even mijn stoel op. Het zou niet de eerste keer zijn dat er een kleinigheid onopgemerkt en dus onafgerekend blijft liggen.
Thuis haalt ze eerst mijn broertjes uit de bakfiets. Ik kan toch geen kant op, redeneert mijn moeder. Bovendien zit ik droog onder de kap. Ze helpt mijn broertjes uit de jas en de laarzen. De boodschappentas staat inmiddels in de keuken. Mijn broertjes spelen zoet met de auto’s. Dan heeft mijn moeder eindelijk tijd om mij op te halen. Ze rent door de regen en zet mijn maxi-cosi op de vloer van de woonkamer. Ik heb inmiddels mijn ogen maar dicht gedaan. Wellicht is de spits over een uurtje voorbij.
Later op de middag sta ik wederom in de maxi-cosi in de hoek van de woonkamer Mijn moeder helpt mijn broertjes uit de jas. Ze heeft extra werk; Pim heeft een vriendje meegenomen. De jongetjes willen graag meteen iets eten en drinken. Zelf lig ik rustig en observeer mijn omgeving. Mijn moeder concludeert onbewust dat ik wel nog even kan wachten. Dan gaat het gajes eindelijk spelen. Mijn moeder pakt me op en knuffelt me. Ik ben ongetwijfeld de liefste Maxi die er op de hele wereld is.