Ik zit momenteel in een lastig parket. In mijn kledingkast hangen de meest mooie jurkjes. Elke dag trekt mijn moeder mij wel een exemplaar aan. Maillotje eronder, speldje in mijn haar et voilà; ik zie uit als een heus dametje. Toch ben ik niet helemaal tevreden. Wanneer ik op handen en voeten mij voortbeweeg, komen mijn knieën regelmatig in conflict met de onderkant van mijn jurk. Dan word ik heel boos. Ik trek gefrustreerd aan mijn jurk en slaak oerwoudgeluiden. Het is een gek gezicht; een leeuw in een roze tutu. Een bouwvakker in een galajurk. Ik weet nog niet welke het kant het opgaat.