Dolgelukkig was mijn moeder met het nieuws dat ik een meisje was. Het was haar zeker na drie jongens, van harte gegund. Ze ging helemaal los met het zuurverdiende geld van mijn vader. In de webshop kocht ze mooie jurkjes en roze shirtjes tot en met maat peuter. Bas gooide ze uit het familieledikantje, zo in een ander tweedehands bed. Ze schafte onmiddelijk daarna een hemelstandaard aan. Bij een andere webshop ging ze over tot de aankoop van een knalroze hemel.
Het eerste half jaar van mijn leven was ik inderdaad erg snoezig. Ik was een kleine baby met een fijn gezichtje en een slank postuur. Overdag lag ik zoet in de box rond te kijken. Mijn broers voorzagen mij van vermaak. Tijdens de nachtelijke uren sliep ik als een roosje. Zo af en toe werd ik vroeg in de ochtend wakker. Dan draaide ik me weer om en viel ik in slaap. Tot mijn broers gewassen en gestreken waren. Dan had mijn moeder tijd voor mij. Iedereen was stapelverliefd op mij.
Mijn moeder is inmiddels weer terug op aarde. Die gebeurtenis ging gepaard met een keiharde val van haar roze wolk. Deze snoezige baby is inmiddels veranderd in een heuse draak. Ik regeer met ijzeren hand over mijn volk. Al vroeg in de ochtend laat ik weten dat ik wens te worden opgehaald uit mijn royale suite . Mocht mijn bediende zich daarentegen nog even wil omdraaien, gil ik het hele huis wakker. Gezelschap van mijn broers stel ik zo vroeg op de morgen overigens niet op prijs.
Op de arm van mijn moeder begeef ik mij naar beneden. Daar wacht het voetvolk. Met enthousiasme word ik begroet. Mijn broers informeren naar mijn nachtelijk gerief. Ik gun hen een bescheiden lachje en wuif hen toe. Dan neem ik plaats op mijn troon. Mijn oudste broer snelt toe met een bordje pap in zijn hand. Hij legt eerst een spuugdoekje op mijn buik. Dan proeft hij de maaltijd voor. Soms neemt hij een hapje te veel. Voor mij genoeg reden om hysterisch te huilen.
De rest van de dag moet mijn moeder mij ronddragen. Stilstaan of stilzitten is geen optie. Ik wil zien waarom mijn broers de grootste lol met elkaar hebben. Zo af en toe zet mijn moeder mij neer tussen hen. Ik laat mijn boosheid de vrije loop. Soms reageert mijn moeder niet. Dan neem ik wraak door de rails van mijn broers van elkaar te halen. Of ik trek aan het dichtsbijzijnde plukje haar. Dan zijn mijn broers intens verdrietig en smeken mijn moeder mij op te halen. Ik krijg dus toch mijn zin.