Het is inmiddels zover; mijn allereerste verjaardag! In de woonkamer hangen de slingers op. Vrolijk gekleurde balonnen liggen op de grond. Om mijn kinderstoel hangen tientallen linten. Toch verloopt mijn eigenlijke verjaardag allesbehalve feestelijk. In optocht komen mijn ouders en broers zingend mijn kamer binnen. Daar treffen ze me in een plas van braaksel en snot aan. Ze schrikken zich een hoedje. ik ben echter aangenaam verrast door het optreden. Er kan zelfs een lachje af.
Na een korte douche ben ik weer fris en fruitig. Het ontbijt laat ik staan. Ik speel met mijn broertjes tot ze naar school gaan. Ik zelf vertrek weer richting bed. Daar verblijf ik het grootste gedeelte van de dag. Mijn moeder haalt op verzoek van mijn oudste broer een taartje bij de supermarkt. Van de cassière krijgt ze een rozig plantje mee ter felicitatie. Het brengt me echter niet in gewenste feeststemming. Ook de taart raak ik niet aan. Ik blijf liever nuchter vandaag.
Zaterdag voel ik me gelukkig een stuk beter. De oma’s en opa’s druppelen langzaam maar zeker binnen. Mijn broertjes, de schatten, helpen mij bij het uitpakken van de cadeautjes. Oma Joke heeft de oude poppenbuggy opnieuw bekleed. Ook krijg ik een leuke pop om mee rond te rijden. Van domaas krijg ik ook een popje met een wel heel aanstekelijk lachje. Mijn oma Teun trakteert mij op een heuse witte (imitatie) bontjas. Daarmee trek ik maandag zeker alle aandacht op het schoolplein.
Op de salontafel staat inmiddels de verjaardagstaart. Een mooie foto van moi en een knalroze marsepeinen laag maken het pronkstuk af. Bij het uitblazen van de kaars helpen mijn broers ook een handje. In eerste instantie wil ik niet proeven. Dan smokkelt mijn vader een lik slagroom bij mij naar binnen. Dit smaakt wel überheerlijk. Ik eet een groot stuk helemaal in mijn eentje op. Met het oog op al het lekkers dat vandaag nog ter tafel zal komen, besluit ik me vooralsnog in te houden.
Gedurende de middag en avond ga ik van hand tot hand. Ik zit op schoot en eet met de eigenaar mee. Alle remmen gaan los. Ik eet chips. De nootjes krijg ik niet weg en spuug ik weer uit. De chocoladebrokken bevallen me iets beter. Aan het begin van de avond serveert mijn oma Teun haar wereldberoemde lasagna. Mijn kinderstoel staat gunstig geparkeerd; ik kan hapjes bij zowel oma Joke en oma Gerrie pikken. En gelukkig, die nacht blijft mijn bed…kurkdroog!