Al vroeg in de ochtend ben ik een bezig bijtje. Uit de kast haal ik de borden en zet ze op tafel. Dan keer ik terug voor de bekers. Ik kies een aantal mooie exemplaren uit en stapel ze op. Mijn oog valt op de schoolbekers van mijn broers. Die pak ik ook maar meteen mee. Mijn moeder vult ze straks met een flinke scheut melk. Dan meld ik me voor het volgende klusje. Ze trekt de lade open en reikt mij het bestek aan. Ik leg het vervolgens op tafel en klim op mijn stoel. Het is nu de hoogste tijd voor het ontbijt.
Even later manoeuvreert mijn moeder de boodschappenkar met mij erin door de supermarkt. Mijn oudste twee broers zitten inmiddels op school. Bas loopt naast mijn moeder en scant de boodschappen. Een klein moment laat mijn moeder de kar zonder toezicht staan. Gretig graai ik een aantal artikelen uit de schappen. Vanavond eten we dus bouillonblokjes met soepballetjes. Bij de kassa help ik mijn moeder met betalen. Bas en ik mogen om de beurt op de toetsen drukken. Daarna keren we huiswaarts.
Samen met mijn broer help ik mijn moeder graag met het opruimen van de boodschappen. Ik haal de kwetsbare koekjes uit de tas. Die wil ik ook meteen even voorproeven. Dan is het tijd voor de was. De machine in dit huis draait overuren dankzij mijn liefhebbende broers. Ik haal een aantal kledingstukken uit de wasmand en sleep ze over de vloer. De vaatwasser moeten we ook nog uitruimen, laat mijn moeder weten. Beneden maak ik mijn geliefde keukenkast open en zet de borden op hun plek.
Later op de dag zijn we weer compleet in aantal. Het is behoorlijk warm buiten. Mijn broers trekken daarom al hun kleding uit. Vervolgens liggen ze her en der verspreid door de tuin. Dat vind ik onacceptabel. Ik vis een kledingstuk van de grond en roep Guus tot de orde. Hij doet echter net of hij gek is. Mijn moeder staat inmiddels in de keuken om het avondeten klaar te maken. Daarom houd ik even een oogje in het zeil. Noodgedwongen regeer ik met ijzeren vuist over het zooitje ongeregeld.
Hemelse geuren bereiken mijn neusgaten. Ik realiseer me ineens dat ik de tafel nog moet dekken. Met een noodgang spurt ik naar de keuken en duik de keukenkast in. Mijn moeder draait zich om en kijkt me indringend aan. Het is duidelijk dat we zo een serieus praatje zullen hebben. Ze spreekt haar hoop uit dat ik me later trouw aan een studie zal wijden, een goede baan zoek en een nanny neem voor mijn kindjes. Ik kan trouwens ook een huisvader als man nemen. Net zoals zij heeft gedaan. Toch?