Eindelijk is het vakantie. Mijn moeder laat er geen gras over groeien. De allereerste dag rijdt ze met een volgepakte auto naar het huis van onze oom. Daar verblijven we de komende dagen. Met opa en oma maken we geregeld uitstapjes in de omgeving. Vlak voor het weekend rijden we terug naar huis. Mijn oudste twee broers hebben zwemles. We moeten het jammer genoeg even zonder Bas doen; die blijft bij opa logeren. Met vier kinderen in haar uppie naar de zwemles, ziet mijn moeder namelijk niet zitten.
Na twee weken in het zonnige Zuiden keren wij in volle sterkte weer terug op de thuisbasis. Lang zijn we echter niet samen; Pim en Guus mogen een tweetal nachtjes bij de oma’s in A. blijven. Ze gaan naar het filmmuseum en maken een tochtje op de boot. Mijn jongste broer en ik blijven thuis. We spelen lief met elkaar in de tuin en kijken samen naar de televisie. Vroeg op de avond liggen we allebei zoet in ons bedje te slapen. Mijn moeder heeft zodoende tijd over voor andere bezigheden behalve de huishoudelijke.
Bij mijn jongste broer gaat het snel weer kriebelen. Hij geeft mijn moeder de telefoon met de mededeling dat opa hem mag komen ophalen. Ook Guus wil graag mee. Dan moeten ze echter nog even wachten. Oma en opa verwachten mijn twee oudste broers voor een logeerpartij op de camping. Helaas regent het dagenlang. Dat maakt voor Pim en Guus verder niets uit. Ze willen hoe dan ook zwemmen in het grote bad of rondrennen op de velden. Gelukkig zitten Bas en ik droog en warmpjes in ons huis.
Rond het middaguur staan mijn broers weer op de stoep. Opa en oma sjouwen met tassen heen en weer. Mijn moeder maakt een kop koffie voor hen klaar. Ondertussen pakt ze de ene tas uit en de andere tas weer in. Zometeen komt mijn andere opa zijn jongste kleinzonen ophalen voor een meerdaags verblijf. Bij binnenkomst drinkt hij een kop koffie en knuffelt mij stevig. Binnenkort mag ik ook een keertje komen, zo belooft hij. Nog geen halfuur later zwaai ik hen, samen met mijn ouders en Pim, uit.
Zo af en toe is het heus wel fijn om met minder te zijn. Toch voelt het raar om steeds weer in wisselende formaties overal en nergens te zijn. Over een tweetal weken begint de school gelukkig weer. Dan is alles en iedereen weer op zijn plek. Pim en Guus hebben van ’s ochtends tot ’s middags les. Bas en ik spelen thuis met elkaar of helpen mijn moeder bij de huishoudelijke taken. Reinheid, rust en regelmaat keren weer terug achter onze voordeur die nu een beetje tot een draaideur is verworden.